| ساعت ۱۱:٠۳ ق.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۳۱ |
|
امروزه این باشگاه با داشتن حدود سیصد و سی میلیون هوادار در تمام دنیا ، پر طرفدارترین تیم در جهان است [۱][۲][۳]. این تیم همراه با لیورپول پرافتخارترین تیم لیگ فوتبال بریتانیا نیز هست که در طی بیست سال از سال ۱۹۸۶ توانسته ۱۸ بار عنوان قهرمانی مسابقات مختلف را کسب کند. منچستر یونایتد اولین قهرمانی جام باشگاههای اروپا را با پیروزی ۴ بر ۱ در برابر بنفیکا در سال ۱۹۶۸ کسب کرد. همچنین این باشگاه با قهرمانی در ۱۱ جام حذفی انگلستان، پرافتخارترین تیم در این زمینه میباشد. از سال ۱۹۹۰ باشگاه منچستر یونایتد ثروتمند ترین باشگاه فوتبال در دنیا است و تا به امروز که در رتبه اول ثروتمندترین باشگاهها قرار دارد، دچار لغزش نشده است، این باشگاه از لحاظ ارزش مالی باشگاههای فوتبال جهان گران قیمت ترین باشگاه جهان محسوب میشود [۴]. از نوامبر ۱۹۸۶ تاکنون، مربی مشهور اسکاتلندی، سر الکس فرگوسن، سکان هدایت تیم را در دست دارد. گری نویل نیز از زمانی که روی کین منچستریونایتد را ترک کرد (در سال ۲۰۰۵)، کاپیتانی تیم شیاطین سرخ را بر عهده گرفتهاست.
[ویرایش] تاریخچه[ویرایش] مقدمهشهر منچستر با داشتن موقعیت قوی تجاری واستادیوم بزرگی چون الدترافورد، تا به حال با موفقیت میزبان بازیهای عمدهای بوده که آخرین بار آن بازی نهایی لیگ قهرمانان اروپا در سال ۲۰۰۲-۲۰۰۳ بین تیمهای یوونتوس و میلان بود. با این حال نباید توفیق منچستر را از لحاظ فوتبال تنها به این استادیوم اختصاص داد و باید عواملی چون باشگاههای حرفهای که بالغ بر ۸ تیم است را به آن اضافه کرد . البته موفقیت این شهر تجاری تنها به خاطر فوتبال نیست ، بلکه باید عواملی دیگر چون انقلاب صنعتی که از منچستر شهری مدرن خصوصاً در صنعت نساجی ساخت را در آن سهیم کرد. از لحاظ منابع تفریحی و ورزشی، منچستر بعد از دوران تجدد تقریباً به شهری کامل بدل شدهاست . [ویرایش] منچستر یونایتد در گذر زماناین باشگاه در سال ۱۸۷۸ توسط موسسه لانکاشایر و یورک شایر متعلق به کارکنان راهآهن تأسیس شد. در سال ۱۸۸۵ تیم فوتبال حرفهای را بنیان نهاد و در سال ۱۹۰۲ به همین نام شناخته شد. این باشگاه از آن مردان عادی جامعه بود؛ افرادی که در شرکت راهآهن یا کارخانههای ذغال سنگ کار میکردند و برای تفریح به این باشگاه میآمدند و عضو آن بودند . اعضای این باشگاه در سال ۱۸۸۶ اولین افتخار خود را کسب کردند. آنها توانستند جامی که خود آن را ترتیب داده بودند را دریافت کنند. نام این جام « سنیور کاپ منچستر» بود که برای شرکت در آن مسابفات، مسئولان شرط سنی قائل نشدند و به همین دلیل بازیکنان قدیمی باشگاه نیز در آن بازی کردند! با کار و تلاش فراوان، تیم در سال ۱۸۹۲ به لیگ انگلیس ملحق گردید ولی در سال ۱۹۰۲ آنها با بدشانسی مواجه و ورشکسته شدند . پس از ورشکستگی باشگاه، فردی به نام هری استافورد آن را خرید و روی باشگاه و تیم سرمایهگذاری کرد. در سال ۱۹۰۳ به طور رسمی اولین مربی برای باشگاه استخدام شد. او ارنست ماگنل نام داشت و تحت نظارت او روز به روز بر کیفیت بازی منچستریها افزوده میشد. آنها راه ترقی را خوب پیدا کرده بودند. یکی از خریدهای آن روزهای منچستر بیلی مردیت بود که یکی از بهترینهای آن زمان فوتبال بود. آنها توانستند با مردیت اولین عنوان قهرمانی رسمی خود را در لیگ انگلستان که به تازگی حرفهای شده بود جشن بگیرند. باشگاه منچستر در سال ۱۹۱۰ از مکان اصلی خود واقع در خیابان بانک، به محلهٔ ترافورد منتقل شد. [ویرایش] شیاطین سرختیم فعلی منچستر یونایتد حاصل تلاش سخت مربیان در طول بیش از چهار دههاست. در سال ۱۹۵۸ طی حادثهای غمانگیز بیشتر شاگردان مربی موفق تیم -بازبی- بر اثر سانحه هوایی کشته شدند. پس از این سانحه، بازبی با مدیریت صحیح و با استفاده از بازماندگان تیم و نفرات جدید موفق شد تیم خود را از نو بسازد و عامل قهرمانی غرورانگیز این تیم در مسابقات جام قهرمان اروپا در فصل ۶۸-۱۹۶۷ شود. این افتخاری بود که بازبی بهعنوان اولین انگلیسی موفق به انجام آن شد. آنها دو بار دیگر توانستند این افتخار را در زمان سر الکس فرگوسن تکرار کنند. ابتدا در سال ۱۹۹۹ و در یک فینال سخت و به یاد ماندنی موفق شدند تیمشان را صاحب دومین افتخار اروپایی کنند. در آن زمان منچستر یونایتد در وقتهای تلف شده نیمه دوم و در شرایطی که هیچ امیدی به پیروزی نداشت، توانست دو گل زیبا را وارد دروازه رقیب خود بایرن مونیخ کند. آنها با این کار علاوه بر اینکه موفق شدند خود را به یک افتخار بزرگ برسانند، برای فرگوسن با تجربه نیز ارزش و اعتبار تازهای خریدند و او توانست به شهرتی جهانی دست یابد و اسطورهٔ گذشته تیم را دوباره بازسازی کند و دیگر بار در سال 2008 در فینال جام قهرمانی اروپا آنها توانستند برای سومین بار این جام را در شرایطی بدست بیاورند که حریفشان در فینال، تیم فوتبال چلسی انگلستان بود. در آن بازی در حالی که پس از وقت های قانونی و اضافه دو تیم به تساوی یک بر یک رسیده بودند در ضربات پنالتی در شرایطی که تیم چلسی برای قهرمانی فقط نیاز به گل کردن آخرین ضربه پنالتی داشت، آنها آن ضربه را به هدر دادند تا در ادامه منچستر یونایتد موفق شود برای سومین بار قهرمان اروپا شود. [ویرایش] اسطورههای سرخ پوشاناز جمله اسطورههای این تیم میتوان به سر بابی چارلتون، جرج بست، پیتر اشمایکل، برایان رابسون، دیوید بکهام، دنیس لاو، اوله گانر سولسشیر، دانکن ادوارد، اریک کانتونا و در رأس همه آنان سر مت بازبی و سر الکس فرگوسن اشاره نمود. بازی سازی این تیم پس از رفتن دیوید بکهام برعهدهٔ روی کین و پس از او هم بر عهدهٔ رایان گیگز، هافبک باتجربهٔ ولزی این تیم قرار گرفت. اکنون چندی از این اسطورهها را معرفی میکنیم: :: سر الکس فرگوسن اینک رهبری تیم را سر الکس فرگوسن که اسکاتلندی است، بر عهده دارد که بیش از ۲۰ سال در این سمت مشغول به کار است و منچستر یونایتد را به یکی از بهترین تیمهای جهان فوتبال مبدل ساخته و همواره با استفاده از بازیکنان جوان که از تیمهای پایهای باشگاه انتخاب و به کار گرفتهاست، قهرمانیهای زیادی را برای منچستر به ارمغان آوردهاست و خود را در زمره بهترین مربیان جهان قرار دادهاست. بیشتر فتخارات منچستر یونایتد را طرفداران این تیم مدیون او میدانند. :: اریک کانتونا از اریک کانتونای فرانسوی به عنوان بهترین و محبوب ترین بازیکن تاریخ باشگاه شیاطین سرخ نام برده میشود، چرا که با بازیهای زیبا و تماشاگر پسند خود حتی چندی پیش به عنوان بهترین بازیکن تاریخ لیگ برتر نیز انتخاب شد. کانتونا با چهره مصمم و بازی فوق العادهاش و به خصوص حرکات غیر معمولی و شادیهای پس از گلاش جایگاه خاصی در میان طرفداران منچستر یونایتد دارد. اریک کانتونا در سال ۱۹۹۳ به جمع شیاطین سرخ پیوست و در همین سال با این تیم توانست به انتظار ۲۶ ساله طرفداران منچستر یونایتد پایان دهد و به قهرمانی لیگ برتر دست یابد . :: رایان گیگز ولزی محبوب اُلدترافورد که به عنوان یکی از کلاسیک ترین هافبکهای چپ پای جهان شناخته میشود فوتبال را با منچستر یونایتد آغاز کرده و ۱۶ سال است که پیراهن سرخ شیاطین سرخ را میپوشد. گیگز با ۹ قهرمانی در لیگ برتر افتخار بزرگی را برای خود و منچستر یونایتد رقم زدهاست. گیگز در فصل گذشته توانست به رکورد ۵۰۰ بازی برای منچستر یونایتد دست یابد و با توجه به تمدید ۳ ساله قراردادش میتوان انتظار به جای گذاشتن یک رکورد جاودانه از سوی او را داشت . رایان گیگز که هم اکنون به عنوان یکی از محبوبترین بازیکن اُلدترافورد شناخته میشود، در سال ۲۰۰۰ هنگامی که با پیشنهاد چند میلیون دلاری باشگاه لاتزیو رویرو شد بنابر درخواست خود و همامنگی با مسئولان منچستر یونایتد قرارداد خود را تمدید کرد تا وفاداریاش را به شیاطین سرخ ثابت کند. از جمله طرفداران رایان گیگز میتوان از «موراتی» مالک باشگاه اینتر میلان نام برد که در طول ۳ سال تمام تلاش خود را برای انتقال گیگز به سن سیرو انجام داد که هیچ وقت به نتیجه نرسید . در اواسط فصل گذشته و در آستانه سال نو میلادی، موراتی اعلام کرد که «رایان گیگز را به عنوان هدیه کریسمس برای هواداران اینتر به جمع آبی پوشان اضافه خواهم کرد»، این وعده موراتی هیچ وقت تحقق نیافت اما با این وعده موراتی میتوان بیشتر به ارزش رایان گیگز پی برد. در تاریخ 29 آوریل 2009 رایان گیگز در دور رفت مرحله نیمه نهایی جام باشگاههای اروپا مقابل آرسنال برای هشتصدمین بار با پیرآهن منچستر یونایتد به میدان رفت. :: جرج بست بازیکنی اهل کشور ایرلند شمالی که یکی از اسطورههای تاریخ باشگاه شیاطین سرخ به حساب میآید. تمام افتخارات جرج بست فقط در رده باشگاهی و با پیراهن منچستر یونایتد بود ، وی بارها با پیشنهاد انگلیسیها برای پوشیدن پیراهن تیم ملی انگلیس مواجه شد ولی هیچ وقت حاضر نشد ملیت خود را تغییر دهد. جرج بست به دلیل مصرف بی رویه مشروبات الکلی خیلی زود مجبور به خداحافظی از میادین فوتبال شد و در سال ۲۰۰۵ سر انجام به دلیل بیماری، جان خود را از دست داد.
Best The Best [ویرایش] بازیکنان شیاطین سرخ[ویرایش] ترکیب تیم نخستاین ترکیب در تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۰ نوشته شدهاست و مطابق با منبع اصلی وبگاه باشگاه میباشد .
[ویرایش] بازیکنان قرضی
[ویرایش] کاپیتانهای باشگاه
[ویرایش] رکوردهای بازیکنانتا تاریخ ۱۸ ژوئن ۲۰۱۰ اطلاعات زیر منطبق بر وبگاه رسمی باشگاه به دست آمدهاند . بازیکنانی که به صورت درشت نوشته شدهاند ، هنوز در باشگاه بازی میکنند .
[ویرایش] برنده های جوایزبازیکن اروپایی سال بازیکنانی که در ادامه نام آنها را مشاهده میکنید برنده توپ طلای اروپا شدهاند که در تیم منچستریونایتد بازی میکردند: دنیس لاو - ۱۹۶۴ بابی چارلتون - ۱۹۶۶ جرج بست - ۱۹۶۸ کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸ کفش طلای اروپا بازیکنانی که در ادامه نام آنها را مشاهده میکنید برنده کفش طلای اروپا شدهاند که در تیم منچستریونایتد بازی میکردند: کریستیانو رونالدو (۳۱ گل) - ۲۰۰۸ بهترین بازیکن جهان بازیکنانی که در ادامه نام آنها را مشاهده میکنید به عنوان بهترین بازیکن جهان انتخاب شدهاند در زمانی که در تیم منچستریونایتد بازی میکردند: کریستیانو رونالدو - ۲۰۰۸ [ویرایش] افتخارات منچستر یونایتد[ویرایش] داخلیلیگ لیگ دسته اول و لیگ برتر: ۰۸-۱۹۰۷، ۱۱-۱۹۱۰، ۵۲-۱۹۵۱، ۵۶-۱۹۵۵، ۵۷-۱۹۵۶، ۶۵-۱۹۵۵، ۶۷-۱۹۶۶، ۹۳-۱۹۹۲، ۹۴-۱۹۹۳، ۹۶-۱۹۹۵، ۹۷-۱۹۹۶، ۹۹-۱۹۹۸، ۲۰۰۰-۱۹۹۹، ۰۱-۲۰۰۰، ۰۳-۲۰۰۲، ۰۷-۲۰۰۶، ۰۸-۲۰۰۷، ۰۹-۲۰۰۸ لیگ دسته دوم: ۳۶-۱۹۳۵, ۷۵-۱۹۷۴ جام ها جام حذفی انگلستان: ۰۹-۱۹۰۸، ۴۸-۱۹۴۷، ۶۳-۱۹۶۲، ۷۷-۱۹۷۶، ۸۳-۱۹۸۲، ۸۵-۱۹۸۴، ۹۰-۱۹۸۹، ۹۴-۱۹۹۳، ۹۶-۱۹۹۵، ۹۹-۱۹۹۸, ۰۴-۲۰۰۳ جام اتحادیه انگلستان: ۹۲-۱۹۹۱, ۰۶-۲۰۰۵, ۰۹-۲۰۰۸, ۱۰-۲۰۰۹ جام خیریه انگلستان: ۱۹۰۸، ۱۹۱۱، ۱۹۵۲، ۱۹۵۶، ۱۹۵۷، ۱۹۶۵، ۱۹۶۷، ۱۹۷۷، ۱۹۸۳، ۱۹۹۰، ۱۹۹۳، ۱۹۹۴، ۱۹۹۶، ۱۹۹۷، ۲۰۰۳, ۲۰۰۷, ۲۰۰۸ [ویرایش] اروپاییلیگ قهرمانان اروپا: ۶۸-۱۹۶۷، ۹۹-۱۹۹۸, ۰۸-۲۰۰۷ جام برندگان جام: ۹۱-۱۹۹۰ سوپر جام: ۱۹۹۱ [ویرایش] جهانیجام بین قارهای: ۱۹۹۹ جام باشگاههای جهان : ۲۰۰۸ [ویرایش] ورزشگاه الدترافورد
الدترافورد یکی از مشهورترین و بزرگترین ورزشگاههای فوتبال در بریتانیا و جهان است . در اوضاع و احوالی که بسیاری از باشگاهها از ورزشگاههای قدیمی خود به محلهایی جدید نقل مکان میکنند ، منچستر الدترافورد را حفظ میکند و به جای رفتن به جایی دیگر همان ورزشگاه قدیمی را توسعه میدهد . بابی چارلتون اسطورهٔ فوتبال انگلستان این ورزشگاه را « تئاتر رویاها » نامیدهاست . « زیباترین و بهترین در نوع خود . فوقالعادهترین ورزشگاهی که تابه حال دیدهام . این ورزشگاه در دنیا نظیر ندارد و افتخار شهر منچستر است . اینجا خانهٔ تیمی است که در آن میتواند شگفتی بیافریند و ... » این جملات نویسندهٔ یکی از روزنامههای منچستر در روز پس از افتتاح ورزشگاه در سال ۱۹۱۰ است . ورزشگاه الدترافورد حدود یک قرن عمر دارد . پیش از آن تیم منچستر ورزشگاهی کوچک و قدیمی داشت و الدترافورد به عنوان خانهٔ جدید باشگاه در غرب شهر منچستر بنا شد . الدترافورد در آن دوران با هزینهای معادل ۶۰ هزار پوند ساخته شد که در زمان خود رقمی سرسام آور بود . آرچینا لیچ مهندس معروف اسکاتلندی طراح این ورزشگاه بود . او ورزشگاههای معروف وایت هارت لین در شمال شهر لندن و همدن پارک در شهر گلاسگو را نیز طراحی کردهاست . الدترافورد در سالهای ۱۹۱۱ و ۱۹۱۵ فینال جام حذفی انگلیس را برگزار کرد و در سال ۱۹۲۰ پذیرای بیشترین تماشاگر در بازی منچستر یونایتد مقابل آستون ویلا بود . در جنگ جهانی دوم الدترافورد در بمباران نیروی هوایی آلمان بشدت آسیب دید و تیم منچستریونایتد از ۱۹۴۶ تا ۱۹۴۹ بازیهای خود را در ورزشگاه مین رود باشگاه منچستر سیتی برگزار میکرد . برای جام جهانی ۱۹۶۶ ورزشگاه الدترافورد بازسازی شد و بازی مجدد فینال جام حذفی سال ۱۹۷۰ بین چلسی و لیدز یونایتد در این ورزشگاه برگزار گردید . الدترافورد اولین ورزشگاه انگلیس در دهه ۱۹۷۰ به حساب میآید که در آن حصار نصب کردند تا تماشاگران متعصب خشمگین نتوانند به زمین مسابقه حمله کنند .
[ویرایش] توسعه جایگاهها تا دهه ۸۰دردهههای ۶۰ و ۷۰ و ۸۰ بیش از ۵۸ هزار نفر میتوانستند در ورزشگاه قرار بگیرند و به تماشای مسابقه بپردازند . اما با نصب کامل صندلی در آن ظرفیت واقعی ورزشگاه به ۴۴هزار نفر کاهش پیدا کرد که برای باشگاهی چون منچستریونایتد کم بود . از اوایل دهه ۹۰ مدیران باشگاه به فکر افزایش حجم ورزشگاه افتادند . براساس طرحی تازه ۲۶ هزار صندلی جدید ظرفیت ورزشگاه را افزایش میداد . ابتدا گنجایش ورزشگاه را به ۵۶ هزار نفر افزایش دادند و پس از آن جایگاه شمالیاش را تا ارتفاع ۶۶ متری بالا بردند که تا آنجا نیز گسترش یابد. هزینهای معادل ۱۹ میلیون پوند برای افزایش ظرفیت ورزشگاه مصرف شد . [ویرایش] ورودی جدید به زمینجایگاه جنوبی الدترافورد جایگاه اصلی آن محسوب میشود که نیمکت مربیان جلویش قرار گرفته و مدیران ـ اتاقکهای پلیس ـ رستورانهای لوکس و صندلیهای مسوولان اجرایی در آن واقع شدهاست . شیب این جایگاه اندکی کمتر از جایگاههای دیگر است . ۲۰ ردیف اول صندلیهای ورزشگاه در هر چهار سمت آن پایین تر از سطح خیابانهای اطراف الدترافورد هستند . جایگاه جنوبی کمتر از تلویزیون دیده میشود ، چون دوربینها در آن تعبیه شدهاند و جایگاههای دیگر را نشان میدهند . راهروی ورودی بازیکنان به زمین از وسط جایگاه جنوبی میگذرد . راهروی قدیمی که از گوشه جنوب غربی زمین میگذشته هموز حفظ شده و برای مناسبتهای ویژه و تورهای دیدار از ورزشگاه باز میشود . جایگاه شرقی ورزشگاه به جایگاه « ساعـت » معروف است زیرا در گذشته یک ساعت عظیم بالای آن قرار داده بودند که وقت مسابقه را نشان میداد . اما امروزه ۲ ساعت الکترونیکی و ثبت نتایج بزرگ در دو گوشه شمالی قرار گرفتهاست . تماشاگران تیم مهمان و افراد معلول عمدتاً در این جایگاه مستقر میشوند . [ویرایش] توسعه جایگاهها تا سال ۲۰۰۰کار گسترش الدترافورد اواخر دهه ۹۰ دوباره شروع شد و در ژانویه سال ۲۰۰۰ گنجایش ورزشگاه به ۶۱ هزار صندلی افزایش یافت . بیرون ورزشگاه نمایی شیشهای دارد که به ساختمانهای اداری مدرن بی شباهت نیست . در این قسمت مجسمه « سرمت بازبی » مربی فقید تیم فاتح جام باشگاههای اروپا در سال ۱۹۶۸ و پلاکهای یادبود بازیکنان تیم که در سانحه هوایی جان خود را از دست دادند به چشم میخورد . جایگاه غربی ورزشگاه همواره به هواداران سرسخت منچستر یونایتد اختصاص داشته که حداکثر ۲۰ هزار نفر در آن قرار میگیرند . کار گسترش جایگاههای ورزشگاه در سال۲۰۰۰ به پایان رسید و تعداد صندلیها به ۶۸۲۱۷ رسید . از نکتههای جالب درباره این ورزشگاه یکی این است که جایگاه خانوادگی هم دارد که درون جایگاه بزرگ غربی است . [ویرایش] الدترافورد96هزار نفریبرنامه توسعه ورزشگاه الدترافورد هنوز به پایان نرسیدهاست . مهندسان طرحی را پیشنهاد دادهاند که براساس آن گنجایش الدترافورد به 96هزار صندلی افزایش خواهد یافت . برای اجرای طرح جدید جایگاه جنوبی باید مرتفع شود و ۴ گوشه ورزشگاه نیز ارتفاع بگیرد تا صندلیهای بیشتری در آن نصب کنند . اما برای توسعه ورزشگاه باشگاه باید حداقل ۵۰ ساختمان بزرگ اطراف آن را خریداری و تخریب کرد که نیاز به سرمایهٔ زیادی دارد . درهر حال مدیریت این باشگاه اعلام کردهاست که مصمم به انجام این کار است . آخرین دیدار مهم اروپایی که الدترافورد آن را میزبانی کرد ، بازی بین دو تیم ایتالیایی میلان و یوونتوس در جریان فینال جام باشگاههای اروپا بود . این بازی با برد میلان به پایان رسید .
سال ۱۹۱۰ تا ۱۹۳۹: ۸۰هزار نفر سال ۱۹۴۵ تا ۱۹۶۰: ۶۷هزار نفر سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۷۴: ۶۵هزار نفر سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۰: ۶۰هزار نفر سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸: ۵۸هزار نفر سال ۱۹۸۸ تا ۱۹۹۰: ۴۸هزار نفر سال ۱۹۹۰ تا ۱۹۹۴: ۴۵هزار نفر سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶: ۴۳هزار نفر سال ۱۹۹۶ تا ۱۹۹۹: ۵۵هزار نفر سال ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۱: ۶۱هزار نفر سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۰۵: ۶۸هزار نفر سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷: بیش از ۷۶هزار نفر |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ساعت ۱۱:٠۱ ق.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۳۱ |
|
باشگاه فوتبال چلسی (به انگلیسی: Chelsea F.C.) یکی از باشگاههای مشهور فوتبال در انگلیس است. این باشگاه پس از اینکه توسط یک ثروتمند روسی خریداری شد، به یکی از باشگاههای بسیار قدرتمند اروپا تبدیل شد.[نیازمند منبع] کاپیتان این تیم اکنون جان تری برترین مدافع انگلیس است.مهاجمان ارزشمندی آنلکا و دروگبا و هافبک چون لمپارد و بالاک در این تیم مطرح بازی می کنند . این تیم در سال ۲۰۰۶ قهرمان جام حذفی و اتحادیه انگلستان شد. ابراهاموویچ مالک چلسی پس از خریداری این تیم خوزه مورینیو را استخدام کرد. وی پس از ۳ سال از استنفورد بریج و آبی های لندن خداحافظی کرد . و اکنون سرمربی آن کارلوآنجلوتیمیباشد . ورزشگاه اختصاصی این تیم استمفورد بریج نام دارد و لباس اصلی آنها به رنگ آبی میباشد . لقب چلسی در انگلیس آبی های لندن است. این تیم در سال 2008 در جام حذفی قهرمان شد و در لیگ برتر نیزبه مقام دوم لیگ جزیره رسید. این تیم درسال2009 پیشرفت خوبی داشته و تا اواخر دسامبر بر صدرلیگ برتر تکیه زده است. بازیکنان معروفی فعلی آن کاروالیو ، بوسینگوا، اشلی کول ، جان تری ، لمپارد ، دکو ،بالاک ،دروگبا ، آنلکا ، مالودا و پیترچک مییباشند.
|
||||||||||||||||||||||||||
| ساعت ۱٠:٥٦ ق.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۳۱ |
|
روبر امانوئل پیره (Robert Emmanuel Pirès) زادهٔ ۲۹ اکتبر ۱۹۷۳ در شهر ریمس فرانسه است. همسر این بازیکن، جسیکا لِمَری است و او دو فرزند دارد. پست این بازیکن هافبک تهاجمی است، همچنین او میتواند به عنوان هافبک وسط، پشت مهاجمین هم بازی کند.
[ویرایش] زندگینامه[ویرایش] بازی در لیگ فرانسهپیره دانشآموخته فرهنگستان باشگاه مِتز است و به عنوان بازیکن حرفهای اولین بازی خود را مقابل باشگاه لیون انجام دادهاست. او در شش فصلی که در لیگ فرانسه گذراند، ۴۳ گل در ۱۶۲ بازی به ثمر رساند و توانست با تیم متز جام حذفی فرانسه (Coupe de la Ligue) را از آن خود کند. پیره در سال ۱۹۹۸ با عقد قراردادی به ارزش ۵ میلیون یورو به باشگاه مارسی پیوست ولی حضور موفقی در این باشگاه نداشت. تیم مارسی در سال اول حضور پیره، تنها با اختلاف یک امتیاز نتوانست قهرمان فرانسه شود. مشکلات این بازیکن با باشگاه در سال دوم، باعث شد او تیم مارسی را ترک کند. [ویرایش] بازی در لیگ انگلستانپیره در سال ۲۰۰۰ پیشنهادهای زیادی از تیمهای رئال مادرید اسپانیا و یوونتوس ایتالیا داشت اما به تیم آرسنال انگلستان پیوست تا جای خالی مارک اوورمارس هلندی را که تازه به جمع بازیکنان تیم بارسلونای اسپانیا اضافه شده بود، پر کند. بیان جملهٔ جنجالی «لیگ انگلستان، خشن است» در یکی از مصاحبهها، انتقادهای بسیاری را نسبت به پیره برانگیخت اما او با به ثمر رساندن گلی حسّاس و پیروزی بخش در نیمه نهایی جام حذفی انگلستان(FA Cup) مقابل تیم تاتنهام(تیم آرسنال در فینال ۲-۱ مغلوب لیورپول شد) به همهٔ این انتقادها پاسخ داد. روبر پیره در فصل ۰۲-۲۰۰۱ با بازیهای فوق العاده و به ثمر رساندن چندین گل مؤثر، نه تنها یکی از پایههای اصلی قهرمانی تیم آرسنال بود بلکه در همان فصل، به عنوان بازیکن سال لیگ انگلستان و نیز بازیکن سال آرسنال انتخاب شد. او همچنین گل قهرمانی آرسنال را در فینال جام حذفی انگلستان به ثمر رساند و با ۱۴ گل زده در ۲۰ بازی، فصل را به پایان برد. در فصل ۰۴-۲۰۰۳ او و تیری هانری یک زوج استثنایی را تشکیل دادند.در این فصل، تیم آرسنال، بدون حتی یک شکست قهرمان شد. روبر پیره با زدن ۱۴ گل و ۷ پاس گل، دومین گلزن آرسنال پس از تیری هانری که ۵۷ گل به ثمر رسانده بود، به حساب میآمد. در فصل ۰۵-۲۰۰۴ پیره با به ثمر رساندن ۱۴ گل، بعد از تیری هانری و اندرو جانسن نفر سوم لیست بهترین گلزنان لیگ برتر انگلستان شد. ۲۰۰۵-۰۶، آخرین فصل حضور پیره در آرسنال به حساب میآید. او، این فصل را خوب آغاز نکرد و در عین حال، آرسن ونگر، سرمربی تیم آرسنال، ترجیح میداد او را با بازیکنان جوان تر همچون الکساندر هلب و خوزه آنتونیو رِیِس تعویض کند. پیره آخرین بازی خود را مقابل تیم بارسلونا در جام قهرمانان اروپا انجام داد؛ در این بازی، او در دقایق اولیه و به دنبال اخراج ینس لمن، دروازبان آرسنال، از زمین بیرون کشیده شد. او در پایان بازی یاد شده (که به باخت۱-۲ آرسنال انجامید)، گفت: «هنگامی که به تابلوی داور چهارم نگاه کردم و شمارهام را روی آن دیدم، فهمیدم که دیگر آرسن ونگر به من اطمینان ندارد. فقط ۱۲ دقیقه در مهمترین بازی عمرم بازی کردم و جلوی خانوادهٔ خود که روی صندلیهای ورزشگاه حاضر شده بودند، همان خانوادهای که شاهد قهرمانی من با تیم ملی فرانسه در آن ورزشگاه بودند، بازی را ترک کردم.» [ویرایش] بازی در لیگ اسپانیاروبر پیره در می۲۰۰۶، پس از ۶ سال حضور در آرسنال، به تیم ویارئال اسپانیا پیوست. او پس از گذراندن دوران مصدومیت، ویارئال را که در آن زمان به رتبهٔ یازدهم سقوط کرده بود، با رهبری فوق العادهٔ خود به رتبهٔ پنجم رساند. به گفتهٔ پیره، پس از پایان قراردادش با ویارئال، بازی برای آرسنال حتی فقط برای یک فصل هم رویایی خواهد بود. [ویرایش] بازی برای تیم ملی فرانسهروبر پیره در ترکیب تیمی که قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه و یورو ۲۰۰۰ شد، حضور داشت اما جام جهانی ۲۰۰۲ را به دلیل مصدومیت از دست داد. او همچنین در بازیهای المپیک سال ۱۹۹۶ و یورو ۲۰۰۴ برای تیم ملی فرانسه به میدان رفت. پیره در مدت حضور خود در این تیم، ۱۴ گل به ثمر رساند و ۷۹ بار به عنوان کاپیتان تیم به میدان رفت. با آمدن ریمون دومنک، سرمربی کنونی تیم ملی فرانسه، پیره دیگر در تیم ملی فرانسه جایی ندارد
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ساعت ۱٠:٤٩ ق.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۳۱ |
|
رونالدو ده آسیس موریرا (زادهٔ ۲۱ مارس ۱۹۸۰ در پورتو آلگره، برزیل) فوتبالیست مشهور برزیلی است که بیشتر با نام رونالدینیو گائوچو یا تنها «رونالدینیو» شناخته میشود. رونالدینیو در زبان پرتغالی به معنی «رونالدوی کوچک» است و جهت تمیز دادن او از رونالدو استفاده میشود. رونالدینیو در حال حاضر در آ ث میلان ایتالیا بازی میکند و با تیم بارسلونای اسپانیا به قهرمانی لیگ اسپانیا (۲ بار) و جام قهرمانان اروپا رسیدهاست. او تا بحال دو بار از سوی فیفا به عنوان بهترین بازیکن سال برگزیده شدهاست. او در ضمن از موفقترین بازیکنان تیم ملی برزیل است و با این تیم به قهرمانی جام جهانی ۲۰۰۲ رسیدهاست.
[ویرایش] سابقهٔ فوتبال[ویرایش] تیم ملی برزیلرونالدینیو در تیم زیر ۱۷ سال برزیل شرکت داشت و در جام جهانی زیر ۱۷ سال مصر ۱۹۹۷ برای برزیل به میدان آمد و درخشید. رونالدینیو اولین بار در ۱۹ سالگی و در ۱۹۹۹ به تیم ملی بزرگسالان برزیل دعوت شد و در ۲۶ ژوئن آن سال برای اولین بار مقابل لاتویا به میدان آمد. اولین تورنمنتی که او در آن شرکت داشت جام ملتهای آمریکای جنوبی ۱۹۹۹ بود که او در اولین بازی خود در آن (در مقابل ونزوئلȧ) گلی را به ثمر رساند و در پیروزی برزیل نقش داشت. رونالدینیو در فتح جام جهانی ۲۰۰۲ توسط برزیل نیز نقش داشت و مشخصا در مرحلهٔ یک چهارم نهایی از روی ضربهٔ آزاد و از فاصلهٔ ۲۵ متری دروازهٔ انگلستان را گشود. او در همان بازی به علت خطا روی دنی میلز اخراج شد و نیمه نهایی را از دست داد اما مجدداً در فینال به میدان آمد و در پیروزی دو بر صفر مقابل آلمان و فتح جام شرکت داشت. در ۹ ژوئن ۲۰۰۵ او به عنوان کاپیتان تیم ملی برزیل در مسابقات جام کنفدراسیونها شرکت کرد و به همراه برزیل فاتح آن مسابفات شد. فینال آن بازیها بین آرژانتین و برزیل بود که به پیروزی ۴-۱ برزیلیها انجامید و رونالدینیو بهترین بازیکن این دیدار شناخته شد. رونالدینیو در تیم برزیل برای جام جهانی ۲۰۰۶ حضور داشت ولی به سبب نمایشی ضعیف مورد انتقاد شدید قرار گرفت. [ویرایش] باشگاهی[ویرایش] گرمیورونالدینیو فوتبال حرفهای را از تیم جوانان گرمیو (در شهر پورتو آلگره) شروع کرد. اولین مربی او لوئیس فیلیپ اسکولاری بود که بعدها در فتح جام جهانی ۲۰۰۲ نیز مربی او شد. او برای اولین بار در جام باشگاههای آمریکای جنوبی در تیم بزرگسالان به دنیا آمد و سبک بازی، شم گلزنی، و قدرت کنترل توپ توسط او به شهرتش انجامید و نهایتا در ۱۹۹۹ در سن ۱۹ سالگی به تیم ملی برزیل دعوت شد. او در سال ۲۰۰۱ درصدد جدایی از گرمیو بود و از بسیاری از باشگاهها بخصوص باشگاههای انگلیسی پیشنهاد داشت. علیرغم تمام این پیشنهادات (و برای مثال پیشنهاد باشگاه لیدز با رقمی نجومی) او به لیگ فرانسه رفت و با پاری سن ژرمن قراردادی پنج ساله بست. [ویرایش] پاری سن ژرمندر ۲۰۰۱ رونالدینیو از گرمیو جدا شد و به پاری سن ژرمن پیوست. او در پاری سن ژرمن با مربی، لوئیس فرناندز، مشکلاتی داشت و مربی مدعی بود که او بیش از حد درگیر ذرق و برق پاریس و مسائل حاشیهای است. پس از جام جهانی و درخشش ویژهٔ او رونالدینیو مورد پیشنهادات بسیار قرار گرفت و بالاخره در ۲۰۰۳ قصد جدایی خود را اعلام کرد. نتیجتا باشگاههای بزرگ جهان همگی شروع به ارائهٔ پیشنهادهای خود کردند. منچستر یونایتد و بارسلونا مهمترین پیشنهاددهندهها بودند. [ویرایش] بارسلونادر ۱۹ ژوئیه ۲۰۰۳ رونالدینیو با مبلغ ۱۸ میلیون پاوند به بارسلونا پیوست. خوان لاپورتا، رئیس وقت بارسلونا، ابتدا قول آوردن دیوید بکهام را به هواداران داده بود اما پیوستن بکهام به رئال مادرید او را بر آن داشت که به دنبال رونالدینیو برود و نهایتا از سد رقبایی چون منچستر یونایتد گذاشت و رونالدینیو را جذب کرد. بدین ترتیب رونالدینیو در میان بازار شایعات به باشگاهی پیوست که قبلا برزیلیهای بسیاری را در پرورش داده بود: اواریستو، روماریو، رونالدو و ریوالدو. رونالدینیو از همان ابتدا هنر خود را در بارسلونا نیز نشان داد. او در بازی تدارکاتی مقابل آث میلان گلی به ثمر رساند و از پایههای پیروزی ۲ بر صفر تیمش بود. این اولین گل او برای بارسلونا بود. او در اولین فصل حضورش در لالیگا به همراه بارسلونا به نایب قهرمانی آن رسید. در ۲۰ دسامبر ۲۰۰۴ رونالدینیو از سوی فیفا به عنوان بازیکن برگزیدهٔ سال انتخاب شد و در این راه تیری آنری و آندری شوچنکو را مغلوب کرد. در ۱۹ نوامبر ۲۰۰۵ هنرنمایی رونالدینیو و به ثمر رساندن دو گل از سمت او بود که باعث پیروزی سه بر صفر بارسلونا مقابل رئال مادرید شد. رونالدینیو در سال ۲۰۰۴ و ۲۰۰۵ به خوبی برای تیمش به میدان رفت و به عنوان بهترین بازیکن اروپا و بهترین مهاجم لیگ قهرمانان اروپا انتخاب شد. رونالدینیو سومین فوتبالیست برزیلی تاریخ است که عنوان بهترین بازیکن سال اروپا را به دست میآورد. او در ۱۹ دسامبر ۲۰۰۵ دوباره به عنوان بهترین بازیکن سال انتخاب شد و این عنوان را از فرانک لمپارد و ساموئل اتوو ربود. رونالدینیو در سال ۲۰۰۶ نیز در جام قهرمانان اروپا برای بارسلونا به میدان آمد. در ۷ مارس ۲۰۰۶ او در بازی برگشت مقابل چلسی در نیوکمپ، انتقام سال گذشته را با به ثمر رساندن یک گل در تساوی یک بر یک مقابل چلسی گرفت. این تساوی باعث صعود بارسلونا به یک چهارم نهایی بازیها شد. جلوهٔ دیگر رونالدینیو در ۱۸ آوریل ۲۰۰۶ و بازی رفت نیمهنهایی مقابل آث میلان بود که رونالدینیو با پاس خود، پایهگذار تک گل بازی توسط لودویک ژولی شد. بازی برگشت نیز بدون گل تمام شد تا رونالدینیو به همراه بارسلونا به فینال بازیها راه پیدا کند. در این میان در ۳ مه ۲۰۰۶ بارسلونا با شکست دادن یک بر صفر سلتاویگو قهرمان لیگ اسپانیا شد و رونالدینیو نیز این افتخار را به کارنامهاش افزود. تنها چند هفته بعد، در ۱۷ می ۲۰۰۶، بارسلونا به فینال جام باشگاههای اروپا رفت و آنجا آرسنال را ۲ بر یک مغلوب کرد. رونالدینیو این فصل را با مجموع ۲۵ گل تمام کرد که تابحال بهترین رکورد او است.
[ویرایش] آ.ث. میلاندر ۱۷ ژوئیه ۲۰۰۸ با امضای قراردادی ۳ساله به ارزش ۲۱ میلیون یورو از جمع بازیکنان بارسلونا خارج شد و به عضویت آ.ث. میلان ایتالیا درآمد.[۱] [ویرایش] زندگی شخصیمادر رونالدینیو، میگوئلینا، سابقا فروشندهٔ خانهبهخانه بودهاست و اکنون پرستار است. پدر او، ژائو، کارگر کشتی بود و در ضمن فوتبالیست آماتوری برای تیم کروزیرو. ژائو هنگام هشت سالگی رونالدینیو هنگام شنا در استخر خانوادگی دچار حملهٔ قلبی شد و درگذشت. برادر بزرگ رونالدینیو، روبرتو، در سطح حرفهای و برای باشگاه گرمیو بازی میکرد اما مصدومیت باعث شد فوتبال را کنار بگذارد. او در حال حاضر مدیر برنامههای رونالدینیو است.
معروف است که او از کودکی به فوتسال و فوتبال ساحلی علاقه داشت و استعدادش به همانجا برمیگردد. رونالدینیو در ضمن از طرفداران پر و پا قرص موسیقی برزیلی است و با دوستانش طبل مینوازد و آواز میخواند.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ساعت ۱٠:٤٠ ق.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۳۱ |
|
احمدرضا عابدزاده (زاده ۴ خرداد ۱۳۴۵ در آبادان)[۱] دروازهبان سابق تیم ملی فوتبال ایران و باشگاه پرسپولیس تهران و باشگاه استقلال تهران است.
[ویرایش] دوران ورزشیسالهای اولیه دهه ۶۰ در تیم هلال احمر اصفهان بازی میکرد.و پس از آن سال ها در تیم تام اصفهان زیر نظر حسین چرخابی بازی کرد.. پنج بار اسمش از منتخب جوانان خط خورد ولی سماجت وی باعث شد تا سال ۱۳۶۴ جوانان اصفهان همراه با عابدزاده بازی کنند. ۱۸ سال بیشتر نداشت که به اردوی تیم ملی جوانان دعوت شد و در اواخر همین سال عضو ثابت تیم ملی گردید. در ۱۳۶۸ به تهران آمد و پیراهن استقلال تهران را به تن کرد وی در همین سال ازدواج کرد. وی سپس به تیم سپاهان اصفهان رفت و بعد به تیم پرسپولیس تهران منتقل شد و از دوم دی ماه ۱۳۷۳ رسما به حفاظت از دروازه پرسپولیس تهران پرداخت. وی دارای ۷۸ بازی ملی و۵۲ گل خورده میباشد که از این جهت یک رکورد جالب توجهاست. وی در بازیهای مقدماتی جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه یکی از ارکان موفقیت تیم ملی فوتبال ایران در راه صعود به جام جهانی بود. اوج شهرت احمد رضا در بازیهای آسیایی ۱۹۹۰ پکن اتفاق افتاد که با وجود آسیب دیدگی از ناحیه ی انگشتان دست، با مهار ۳ پنالتی در فینال مسابقات در برابر کره شمالی ایران را به قهرمانی آسیا رساند او در طول این مسابقات جمعاً 2 گل دریافت کرد که هر دو گل نیز از روی نقطه پنالتی وارد دروازه عابدزاده شد. در آن دوره از مسابقات علی پروین سرمربی تیم ملی فوتبال ایران بود. [۲]درنظرسنجی برنامه نودبه عنوان محبوب ترین بازیکن سه دهه اخیرفوتبال ایران انتخاب شد. [ویرایش] چاپ کتاب زندگینامهزندگینامه احمدرضا عابدزاده در قالب یک کتاب با نام زندگینامه حرفهای عقاب آسیا در دست انتشار است. این کتاب زندگینامه ورزشی و شخصی احمدرضا عابدزاده، دروازهبان افسانهای فوتبال ایران است. که به عقاب آسیا معروف بود. این کتاب نوشته محمد ناصری است. |










